Wednesday, October 25

Αργύρης (παρτ τουέλβ)

Μην χάνεις το χιούμορ μου

Ποιος είναι ο ήχος ενός κινητού που δεν χτυπάει; Ποιος είναι ο ήχος μιας πόρτας που δεν ανοιγοκλείνει;
Ποιος είναι ο ήχος του μυαλού μου όταν δεν σκέφτεται τίποτα;
Tις τελευταίες μέρες θέλω να μάθω αυτούς τους ήχους και δεν μπορώ. Δεν μ’ αφήνουν. Φταίω κι’ εγώ. Δεν το αρνούμαι.
Φταίω γιατί συμμετέχω.
Δεν μπορώ όμως να κάνω διαφορετικά. Μπορώ, αλλά δεν έχω τ’ αρχίδια να το κάνω. Φοβάμαι. Βολεύτηκα. Οπότε συμμετέχω. Οπότε, όσο και να θέλω ν’ ακούσω αυτούς τους ήχους, δεν γίνεται.

Χθες το μεσημέρι είδα μια γάτα στο πεζοδρόμιο έξω από το σπίτι. Με κοίταξε. Πρώτη φορά με κοίταξε τόση ώρα μια γάτα χωρίς να φοβηθεί, να χάσει το ενδιαφέρον της, κάτι. Κοιταζόμασταν για ένα ολόκληρο λεπτό περίπου. Αλήθεια. Δεν έμοιαζε με τη δική μου που είχα όταν είχα και τη Γιώτα. Αυτή εδώ ήταν καφετιά.
Για ένα λεπτό ολόκληρο κοιταζόμασταν. Σκέφτηκα ότι περίμενε να της πω κάτι, δεν ξέρω κι’ εγώ τι. Της είπα αυτό που
περίμενα ν’ ακούσω εγώ, μέρες τώρα: «Όλα θα πάνε καλά». Με το που το είπα, γύρισε το κεφάλι της και έφυγε. Όχι βιαστικά. Σιγά- σιγά. Έφυγε. Πάει κι’ αυτή.
Όλες φεύγουν. Όλες είναι γάτες που φεύγουν με το που λες στον εαυτό σου ότι όλα θα πάνε καλά. Ή μήπως όσες φεύγουν είναι γάτες; Κι’ αυτές που δεν φεύγουν τι είναι;
«Μη χάνεις το χιούμορ σου». Αυτό έλεγε συνέχεια ο Πάνος. Συμφωνούσα. Κάποια φορά γύρισα και του είπα «Και τι γίνεται όταν οι άλλοι χάνουν το χιούμορ μου;».
«Να σκέφτεσαι ότι για να χάνουν το δικό σου έχουν χάσει το δικό τους πολύ πιο πριν. Εσύ απλά να προσέχεις να μην χάσεις το δικό σου».
Σήμερα μου καρφώθηκε η ιδέα ότι υπάρχει κάπου ένας χάρτης αυτής της πόλης. Ένας μυστικός χάρτης, που δείχνει γειτονιές που δεν γνωρίζουν όλοι. Σ’ αυτές τις γειτονιές υπάρχουν σπίτια. Μέσα σ’ αυτά τα σπίτια υπάρχουν άνθρωποι που ζουν ευτυχισμένες ζωές. Δεν πρέπει όμως να τους βρούμε. Δεν πρέπει να τους δούμε. Γιατί τότε θα θελήσουμε να αυτομολήσουμε στις δικιές τους γειτονιές. Πράγμα που το καθεστώς της μιζέριας μας δεν πρόκειται να μας το επιτρέψει ποτέ.

Η Νέα Υόρκη είναι μια μεγάλη πόλη με ουρανοξύστες. Τι μας είπες τώρα. Σ’ έναν ουρανοξύστη της Νέας Υόρκης, στον τριακοστό έκτο όροφο για την ακρίβεια, συνεδρίαζαν κάποιοι. Καθόλου περίεργο. Αυτοί οι κάποιοι φορούσαν όλοι μαύρα κουστούμια. Ακόμα και οι γυναίκες. Αυτοί οι κάποιοι έπιναν όλοι πράσινο τσάι. Ακόμα και οι άντρες. Αυτοί οι κάποιοι ήταν είκοσι. Στον τοίχο της αίθουσας ήταν κρεμασμένα πορτρέτα του Ιησού, του Κομφούκιου, του Βούδα. Ακόμα και του Μωάμεθ.
Υπήρχαν σύμβολα όπως ο σταυρός, το γιν και το γιαν, η ημισέληνος, η πεντάλφα.
Τα πρόσωπα αυτών των κάποιων έδειχναν πολύ σοβαρά. Ίσως επειδή ήταν πολύ σοβαροί. Ένας από αυτούς καθόταν λίγο ξέχωρα από τους άλλους και σε μια πιο ψηλή πολυθρόνα. Ρούφηξε το τσάι του και κοίταξε έναν-έναν τους υπόλοιπους. Όχι στα μάτια. Στο σημείο ανάμεσα από τα μάτια. Εκεί που σε κοιτάζει κάποιος και νομίζεις ότι δεν σε κοιτάζει ακριβώς αλλά ότι έχεις κανένα περίεργο σπυράκι που σου ξεφύτρωσε εκείνη την ώρα και δείχνεις γελοίος. Τους κοίταζε για δυο λεπτά περίπου εν μέσω απόλυτης σιωπής.
«Έχουμε νέα από τον άνθρωπό μας στην N.J;», ρώτησε.
«Τίποτα ακόμα Δάσκαλε», απάντησε κάποιος, εμφανώς τρομοκρατημένος. Δεν του άρεσε καθόλου η απάντηση που έδωσε. Δεν άρεσε καθόλου και στον Δάσκαλο. Συνοφρυώθηκε. Για ακόμα ένα λεπτό δεν είπε τίποτα. Κοίταζε αυτή τη φορά χαμηλά. Σχεδόν ανάμεσα από τα πόδια του. Ξανασήκωσε το κεφάλι του και κοίταξε το ανύπαρκτο σπυρί: «Βρείτε τον. Επικοινωνήστε μαζί του. Δεν ξέρω πώς. Τη δουλειά πρέπει να την κάνει. Aν τον ανακαλύψουν και αποτύχει, σας θεωρώ όλους σας υπεύθυνους».
Την ίδια στιγμή, κάποια χιλιάδες χιλιόμετρα παραπέρα, το γιοτ της N.J έφτανε στη Νήσο Ψ και έσβηνε τις μηχανές του. Επίσης, ένας αθηναίος υδραυλικός απατούσε για πρώτη φορά τη γυναίκα του και ένας, επίσης αθηναίος, πολιτικός άνοιγε ένα σακ βουαγιάζ με διακόσιες χιλιάδες ευρώ. Γεγονότα που με την πρώτη ματιά φαίνονται άσχετα μεταξύ τους.
Ίσως γιατί είναι.

PS. Τον Αργύρη τον είχα αφήσει για αρκετό καιρό. Αυτή είναι μια προσπάθεια να προσθέσω κάποια καινούρια δεδομένα στην ιστορία. Θα συνεχιστεί από δω και πέρα, με μεγαλύτερη συνέπεια από μέρους μου.

22 Comments:

Blogger Ιφιμέδεια έγραψε...

Οκ. Καλό και δημιουργεί και προσδοκίες για τα επόμενα.
Ο Αργύρης σου μου δίνει μια εντύπωση ότι κολυμπά μέσα στο μυαλό του. Ευτυχώς ξέρει κολύμπι.

;)

10/25/2006 04:30:00 pm  
Blogger confused έγραψε...

Η πρώτη παράγραφος με εκφράζει τα μάλα (δυστυχώς).

Χμ, χμ για να δούμε και τη συνέχεια :))

10/25/2006 04:50:00 pm  
Blogger οι σκιές μιλάν έγραψε...

Here it comes again!

Καλή επανεκίνηση Πασ-!!
:)

10/25/2006 05:17:00 pm  
Blogger Lex_Luthor06 έγραψε...

Αυτη η στροφη αναπαντεχη μεν αλλα απολαυστική. Αλλο ενα φοβερο κειμενο.

Μπραβο ρε φιλε. Δεν με νοιαζει τι θα γινει και πως θα τελιωσει αυτη η ιστορια. Το ταξιδι μετραει και αναμεσα στις γραμμες σου υπάρχουν εκπληκτικά κομμάτια.

10/25/2006 05:53:00 pm  
Blogger Neoklis o Athinaios έγραψε...

Επιτέλους μικρέ, αρχισες να γράφεις πάλι! Συνέχισε γιατί μας είχε λείψει! Σχεδόν το είχαμε ξεχάσει/ξεγράψει και είμαι πολύ περίεργος να δω που θα το πας!

Υ.Γ. Και οι "Λάθος εντυπώσεις" πάντως, καλό ήταν! :0)

10/25/2006 06:23:00 pm  
Blogger Χαμένο κορμί Î­Î³ÏÎ±ÏˆÎµ...

Καλή δύναμη Μεγάλε !

10/25/2006 06:36:00 pm  
Blogger suigenerisav έγραψε...

@
pascalη
Πάμε λίγο λέω..

10/25/2006 08:16:00 pm  
Blogger pascal έγραψε...

ιφιμέδεια: Ξέρει- ξέρει. Θα δεις :PPP

confused: Καλέ, όχι μαύρες. ΟΧΙ ΜΑΥΡΕΣ. Σύνελθε λέμεεεεεε

οι σκιές: Ως δηλωμένος φαν του Αργύρη και μελλοντικός επιμελητής (αχαχαχαχα...εδώ γελάμε), έχεις αυξημένα δικαιώματα (και υποχρεώσεις, περιμένω τις διορθώσεις σου, ε;)

lex: Χαίρομαι που σ' άρεσε man.

neoklis: Αμ εγώ να δεις τι περιέργεια έχω. Γιατί μικρός; Πόσο χρονών είστε αν επιτρέπεται;

χαμένο κορμί: Ε, δεν πάω και στον πόλεμο. Ευχαριστώ πάντως :)

suigeneris: Ομολογώ ότι δεν κατάλαβα ακριβώς τι θες να μου πεις. Για γίνε πιο συγκεκριμένος...

10/25/2006 08:22:00 pm  
Blogger kunelina έγραψε...

ολα σου τα διαβαζω αλλα σαν τον αργυρη τιποτις.. νιωθω πως γυρισε το αγορακι μου απο τη κατασκηνωση!

10/25/2006 08:33:00 pm  
Blogger οι σκιές μιλάν έγραψε...

Φυσικά. Δεν ξεχνώ μάλιστα πως σου χρωστάω ακόμα να σου γράψω κάτι (τεχνικά) σχόλια, αν θυμάσαι που σου 'χα πει μια βραδυά.

10/25/2006 08:36:00 pm  
Blogger nefeli έγραψε...

Επιτελους ναχω και κατι στο κρεβατι της αναρρωσης να διαβαζω...

10/25/2006 09:04:00 pm  
Blogger roidis έγραψε...

μπράβο βρε πασκάλ!
τέτοια σου πάνε.

10/25/2006 09:55:00 pm  
Blogger Μαύρος Γάτος έγραψε...

Πασχάλ, γράφεις πάρα πολύ βαθιά και όμορφα. ("τί μάς λες ρε Γάτε", από εμένα περίμενες να το ακούσεις.)

Εκπειδή μάς έχεις ψήσει το ψάρι στα χείλη, όχι τόσο με τον Αργύρη, αλλά με την Μαρία του Αργύρη, και τα περαιτέρω μεταξύ Μαρίας του Αργύρη και Αργύρη της Μαρίας, και προς μεγάλη μου έκπληξη, έφτιαξα κι εγώ από καιρό έναν "Αργύρη" που τον κρατάω φυλακισμένο στο συρτάρι της επιφάνειας εργασίας μου, για άλλους λόγους όμως από αυτούς που μπορείς να φανταστείς. Λέω τελικά να τον βγάλω μια βόλτα στο βλογ μου, αύριο . Μην ανησυχείς, θα είναι επαρκώς φανερό ότι αυτός δεν είναι ο δικός σου Αργύρης και ότι εγώ δεν είμαι εσύ. Καλό βράδυ τώρα, φίλε μου...

10/25/2006 10:10:00 pm  
Blogger suigenerisav έγραψε...

ότι έβαλες μπρος τον Ανάργυρο, ρε..
;)

10/25/2006 10:11:00 pm  
Anonymous Anonymous έγραψε...

Επιτέλους!!!! Καινουριο επισόδειο Αrgyris!!!!! Ooooo....

10/25/2006 11:00:00 pm  
Anonymous Η φωνή της συνείδησής σου. έγραψε...

Σε παρακολουθώ, λίγο δυστυχώς καιρό και είσαι εξαίρετος. Ευφυΐα και ευαισθησία μαζί.
Ομως πρέπει να σταματήσεις να γράφεις τα υπέροχα κείμενά σου.
Και το ξέρεις ήδη.
Κι εγώ ξέρεις ποιος είμαι.
Ο πατατοκόφτης πρέπει
μετά την τόση χρήση
να γίνει πέννα και
να παριγράψει άλλα.
Μην απαντήσεις, απλώς σκέψου.

Κι αν δεν είσαι κάπως έτσι αυτό τον καιρό διέγραψε το σχόλιο.
Αν όμως είσαι, σε κάποιον αλλο πρέπει να απαντήσεις.

10/25/2006 11:08:00 pm  
Anonymous SpecialK έγραψε...

the sound of silence......
τη μέρα που χιονίζει στο δάσος δεν ακούγεται τίποτα....σιωπή!
πράγματι δύσκολο και ύποπτο να σε κοιτάξει γάτα στα μάτια για ένα λεπτό, θα φύγει ή από συνήθεια ή γιατί κάτι είδες μέσα στη σκέψη της...
κοίτα κοινό .....φανατίλα με τον Silver...xaxa μπράβο pascal,θα σου αρχίσουν πάλι τις υποκλίσεις και θα γλυκαθείς ! ;)

10/25/2006 11:24:00 pm  
Blogger Neoklis o Athinaios έγραψε...

Η ηλικία φίλε Πασκάλ (και ελπίζω να μου επιτρέπεις το φίλος αφου το μικρός σε παραξένεψε) είναι πολύ σχετικό και μετά από κάποιο διάστημα παύει να έχει και σημασία. Ελπίζω ότι θα συμφωνήσετε σε αυτό μαζί μου.

Πάντως για να σας φύγει και η περιέργεια, καθότι είναι επικίνδυνη για τις γάτες/γάτους και είναι κρίμα (ειδικά τώρα που αναμένουμε και νέου είδους Αργύρη...), δεν θυμάμαι να είμαι πάνω από 160! Βέβαια, δεν παίρνω και όρκο...

Να υποθέσω ότι αφου πήραμε μπρος, πάμε τώρα για επιτάχυνση? Δεν βλέπω την ώρα να αποβιβαστούμε στη νήσο Ψ!

10/25/2006 11:47:00 pm  
Blogger it is έγραψε...

Ρε συ όχι πως μου πέφτει λόγος ειδικά στον αργύρη αλλά η "φάση συνωμοσία" που υποφώσκει με τους people in black δε μου πολυάρεσε :p ok βιάζομαι....
η αντίθεση με τα κουστούμια-γυναίκες, πράσινο τσάι-άντρες ήταν πολύ καλή :p

10/26/2006 03:02:00 am  
Blogger pascal έγραψε...

kunelina: :)

σκιές: Ok. Τα της αμοιβής σου θα τα συζητήσουμε άλλη φορά.

nefeli: Περαστικά ρε συ.

ροίδης: Eυχαριστώ man.

μαύρος γάτος: Καλό βράδυ. Περιμένω το πόνημά σου.

anonymous: Ααααααααα!!!!

η φωνή της συνείδησής μου:

Πού είσαι ρε φωνή και σ'έψαχνα τόσο καιρό;
Χωρίς πλάκα τώρα, δεν πάει το μυαλό μου σε κανέναν που να γνωρίζω και να έγραψε αυτά που έγραψες. Επίσης, δεν πολυκατάλαβα και τι εννοείς.
Ευχαριστώ για τα καλά λόγια. Αν θες βοήθησέ με να καταλάβω και τα υπόλοιπα (ή με σχόλιο ή με mail).

specialk: Ναι, ο Αργύρης είναι hit απ' ότι φαίνεται.

neoklis: Ρε μήπως είσαι ο Μητσοτάκης;
Όχι, η ηλικία δεν παίζει κανέναν ρόλο, πράγματι. Θα γράφεται πιο συχνά ο Αργύρης, αυτό είναι σίγουρο.

it is: Είναι tricky και μπορεί να σου φάνηκε απλοικό. Ξέρω όμως πού το πάω, don't worry. Eυχαριστώ για την παρατήρηση.

10/26/2006 04:07:00 am  
Blogger it is έγραψε...

In Pascal I trust...απλώς άμα σου βγει τίποτα σε φάση κώδικας ντα βίντσι ή Illuminati....θα φας κράξιμο τρελό να το ξέρεις :PPPP

10/26/2006 10:27:00 am  
Blogger satya έγραψε...

Αυτά είναι!! Φοβόμουν ότι είχες φάει σκάλωμα και δε θα συνεχιζόταν ο Αργύρης, ή ότι η συνέχειά του θα ήταν μαλακία, αλλά με διέψευσες και στα δύο!! Μεγάλη η χαρά μου!!!!!

10/26/2006 04:58:00 pm  

Post a Comment

Links to this post:

Create a Link

<< Πάτησέ με

« Κεντρική Σελίδα | Πίνακας » | Λάθος εντυπώσεις » | Η φεμινίστρια και η μύγα » | Εξαφάνισις » | Επανάσταση στο σπίτι » | Don't drink and vote » | Reality checks » | Οι «ψηφοφόροι-τσούλες» και ο πρίγκιπας του παραμυθ... » | Οικογενειακή τραγωδία » | Aγαπητή Μανταλένα, »