Monday, May 15

Η Λέξη

Νεκρός. Τελείως. Τόσο πολύ που δεν ζούσε δηλαδή. Σιγά το πράγμα, θα μου πείτε. Τόσοι και τόσοι πεθαίνουν κάθε μέρα. Ο κύριος Θάνατος όμως, δεν περίμενε ποτέ ότι θα πεθάνει.
Ήταν μια συνηθισμένη αποστολή. Ντύθηκε (όχι ότι ότι τον έβλεπαν συχνά αλλά το έκανε για καθαρά προσωπικούς λόγους), πήρε το δρεπάνι του και
βγήκε στη λεωφόρο. Επόμενος στόχος, σύμφωνα με τη λίστα που του έστειλε ο Μάγκας, ένας νεαρός. Δεν συγκράτησε όνομα. Δεν είχε σημασία.
Έφτασε στον τρίτο όροφο του νοσοκομείου. Στην εντατική. Άναψε ένα τσιγάρο (το κάπνισμα σκοτώνει, χα) και τον πλησίασε. Αυτός, άνοιξε τα μάτια του και τον κοίταξε.
Ωχ, άλλο ένα φρικιό που με βλέπει πριν τον πάρω. Κοίτα να δεις που θα τον πιάσει η πάρλα και θα χάσω και το ματσάκι.
«Κύριε;», του είπε
«Μη μιλάς. Θα πεθάνεις»
«Κύριε. Δεν θα πεθάνω. Δε νομίζω ότι θα πεθάνω»
«Τι δε νομίζεις ρε ετοιμοθάνατε; Με βλέπεις φάτσα κάρτα. Είμαι ο Θάνατος. Δε χωράει καμιά αμφιβολία περί αυτού»
«Είστε και φαίνεστε. Δε νομίζω όμως ότι θα πεθάνω. Είστε εσείς που θα πεθάνετε σήμερα»
Πάει, τού ‘ χει σαλέψει του άμοιρου
«Να σου πω ρε φίλε, μην το κάνεις θέμα. Ούτε που θα το καταλάβεις»
«Ούτε κι’ εσύ. Πίστεψέ με»
«Εντάξει, εντάξει. Με καθυστερείς. Κλείσε τα μάτια σου καλύτερα γιατί το φως που θα δεις ίσως να σε πονέσει»
«Κύριε, ξέρω τη Λέξη. Θα την πω και θα ζήσω. Κι’ εσύ θα πεθάνεις στη θέση μου»
Η Λέξη. Αδύνατον! Δεν υπάρχει η Λέξη. Δεν μπορεί. Δεν…
«Κύριε, ακούστε με»
Την είπε. Όντως. Τσουχτερό λευκό φως και τέλος. Νεκρός πια, ο Θάνατος είδε με την άκρη του ματιού του τον αντικαταστάτη του να του γνέφει σαρκαστικά.
Σιγά ρε μορφονιέ. Θα πήξεις. Σκατοδουλειά ήταν, χέστηκα

Τη Λέξη, δεν τη γνωρίζω. Θα σας την έγραφα αν την ήξερα, πιστέψτε με. Υποψιάζομαι πάντως ότι αρχίζει από άλφα. Αγάπη; Mπα. Απεργία; Ούτε. Μήπως αυτοκίνητο; Αεκάρα;
Μια άκομψη λύση πάντως είναι να έχετε ένα λεξικό μαζί σας και να αρχίσετε να πετάτε λέξεις που αρχίζουν από άλφα, μπας και τη βρειτε στην τύχη, πριν ο Θάνατος τελειώσει τη δουλειά του. Aν μου εμπιστεύεστε το μη θανατό σας βέβαια. Παραδέχομαι ότι μπορεί και να κάνω λάθος και να αρχίζει π.χ από κάπα.
Κουραφέξαλα; Χμ… Κουμουνισμός; Μπα, δοκιμασμένα πράγματα. Καπιταλισμός; Το ίδιο. Καραμανλής; Ε, υπάρχει τουλάχιστον η πιθανότητα να πεθάνει ο Θάνατος από τα γέλια.
Μια άλλη εκδοχή είναι να σας επισκεφτεί στα βαθιά γεράματα, να τον δείτε, να του χαμογελάσετε και να πείτε (στον εαυτό σας):
«Καλώς τον. Ήρθε η ώρα μου να φύγω. It was fun»
Ούτε κουμουνισμοί, ούτε καπιταλισμοί, ούτε αυτοκίνητα, ούτε καραμανλήδες, ούτε τίποτα.

20 Comments:

Anonymous Anonymous έγραψε...

τελικα κανενας δεν ειναι μονιμος σε αυτο το κοσμο (και στον αλλο). μονο οι δημοσιοι υπαλληλοι...

5/15/2006 03:46:00 am  
Blogger un certain plume έγραψε...

Μου θυμίσατε ένα ποίημα του Beckett:

λέξεις που επιζήσατε
απ' τη ζωή
ακόμα μια στιγμή
κάντε του παρέα

5/15/2006 04:54:00 am  
Blogger Χαμένο κορμί Î­Î³ÏÎ±ÏˆÎµ...

Εγώ ποντάρω στο άλφα.

Αγάπη

5/15/2006 08:22:00 am  
Blogger Durden_Alie έγραψε...

Εγώ θα πιάσω το Π...

Πικρό και Πανέμορφο...

Την καλημέρα μου!...:-)

5/15/2006 09:31:00 am  
Blogger Κώστας έγραψε...

αθανασία

5/15/2006 10:20:00 am  
Blogger Λαμπρούκος έγραψε...

μπρε με κατι βαθυστόχαστους που μπλέξαμε...

5/15/2006 10:32:00 am  
Blogger Γιουτζίν έγραψε...

!!!

5/15/2006 11:14:00 am  
Blogger Wilhelm έγραψε...

Οπου ειναι ο θανατος δεν ειμαι και οπου ειμαι δεν ειναι αυτος!Μιλαμε για κατι οταν εχουμε βιωματα γι'αυτο και ο 8ανατος ειναι το μονο που σιγουρα δεν προκειται να βιωσουμε..

5/15/2006 01:02:00 pm  
Blogger Chaca-Khan έγραψε...

αααααααα!!!

5/15/2006 01:32:00 pm  
Blogger deadend mind έγραψε...

ναι Wilhelm αλλά το φόβο του θανάτου μπορούμε να τον βιώνουμε κατά βούλησην, και αυτό δεν είναι καθόλου λίγο..

Πολύ ωραίο κείμενο, για άλλη μια φορά..

5/15/2006 01:57:00 pm  
Blogger Wilhelm έγραψε...

deadend mind το ενστικτο του θανατου υπαρχει,εχουμε ομως απαγκιστρωθει τοσο πολυ απ'τη φυση μας-αρα κι απ'τα ενστικτα-που το εχουμε παραφρασει σε φοβο.Μια τελειως αφυσικη συμπεριφορα,υπαρχει ενα βιβλιο του Ραιχ,"το ενστικτο του θανατου",αξιζει σιγουρα μια αναγνωση.

5/15/2006 02:38:00 pm  
Blogger pascal έγραψε...

anonymous: Σωστός
plume: δεν το γνωρίζω. μου λέτε τον τίτλο;
χαμένο κορμί: Πολλοί έχουν ποντάρει σ' αυτό. Άλλοι κέρδισαν, άλλοι έχασαν
durden: καλησπέρα σας
κώστας: Μία είναι η ουσία, δεν υπάρχει...
λαμπρούκος: πρέπει να είμαι βαθυστόχαστος για να ισορροπώ τη μπλογκόσφαιρα. Εσείς, γράφετε συνήθως, ακριβώς αντίθετα. Και καλά κάνετε :PPP
γιουτζίν: ???
wilhem: Διαφωνώ. Ο θάνατός μας είναι παντού και πουθενά
deadend mind: Ναι, ακόμα και γι'αυτό το φόβο, έχουμε επιλογή

5/15/2006 05:17:00 pm  
Blogger Composition Doll έγραψε...

Η λέξη αρχίζει από Π. Και είναι η

ποτεδεθαπεθανουμεκουφαλανεκροθάφτη

5/15/2006 06:52:00 pm  
Blogger Γιουτζίν έγραψε...

!!!! = Μμμμ = πολύ καλό

5/15/2006 07:51:00 pm  
Blogger un certain plume έγραψε...

Δεν έχει τίτλο. Μπορείτε να το αναζητήσετε στα "Ποιήματα συνοδευόμενα από σαχλοκουβέντες", εκδόσεις Ερατώ.

5/15/2006 09:21:00 pm  
Blogger Αφοριστής έγραψε...

Ούζι το στόμα...
σφαίρες οι λέξεις
του κάλπη το πτώμα
θα σε κάνει να πιστέψεις
πότε βλήματα...
και πότε φυσίγγια
πότε λεπίδες που
χαιδεύουν λαρύγγια
άλλοτε χαραγμένες
το θάνατο φέρνουν
ή και αδέσποτες
τον πανικό σπέρνουν
όσες και να ρίξεις
ποτέ δεν τελειώνουν
το στόχο αν πετύχεις
οι δήθεν ματώνουν
ΑΦΟΡΙΣΤΗΣ...
ελεύθερος σκοπευτής
η διόπτρα μου ακριβής
μ' ένα σταυρό και δυο κύκλους
πρέπει να μάθεις να ζεις
όταν κοιτάζεις ψηλά
το ξέρεις πλέον καλά
η σκανδάλη αποφασίζει
τι θα γίνει μετά...

5/15/2006 09:44:00 pm  
Blogger Dark_Morpheus έγραψε...

Εγώ πάλι δε φοβάμαι τον θάνατο τον δικό μου! Φοβάμαι τον θάνατο τον αγαπημένων μου προσώπων...

Όπως έχει πει και ο μεγάλος Γούντι Άλεν:"It's not that I'm afraid to die, I just don't want to be there when it happens."

5/15/2006 11:27:00 pm  
Blogger pascal έγραψε...

dark: Συμφωνώ dark. Και ναι, ο Γούντι είναι τεράστιος. Αποδυκνείει περίτρανα ότι ένας κακάσχημος άντρας μπορεί να πηδήξει πανέμορφες γυναίκες. Αφού σκέφτομαι ότι η ομορφάδα μου είναι περιττή ορισμένες φορές :PPP

5/16/2006 11:05:00 am  
Blogger pascal έγραψε...

αφοριστής: Δεν πρόκειται να ξανασχολιάσω τις ρίμες σου. Να θεωρείς ότι τις θεωρώ πάντα ΚΑΙ ΓΑΜΩ.

5/16/2006 11:06:00 am  
Anonymous Anonymous έγραψε...

Hmm I love the idea behind this website, very unique.
»

7/18/2006 01:55:00 am  

Post a Comment

Links to this post:

Create a Link

<< Πάτησέ με

« Κεντρική Σελίδα | Μάνα... » | Υποκριτές, λαμόγια, κοπρίτες » | ... » | Παραεκδοτικά » | Ο Άγιος Συνδετήρας » | ...μη με φοβάσαι, μόλις έγινα 30 χρονών » | Το sex και ο έρωτας στα χρόνια του viagra » | Ιθαγενείς Ψοφοφόροι » | Πόσοι διαβάζουν αυτό το μπλογκ » | O καθρέφτης της εξουσίας »